Club kampioenschap 2013

Zaterdag 30 augustus 12:00

Jezt geht lossss stond er in de mail, en zo was het dan ook.

Zaterdag 30 augustus was het weer tijd voor de clubkampioenschappen en aan alles kon je zien dat dit niet zo maar een recreatietochtje zou worden. Een Noord Wester wind 4 to5 met vlagen van 6 maakte de zee ruig, onstuimig en hoog. Wanneer je het strand komt oplopen, dan zie je het direct aan het opstuivende witte zand , dit is geen weer voor zeilers die niet nat willen worden. Dit is het echte werk!

Tijdens de briefing werd de koers nog even besproken. Eerst hoog aan de wind opkruizen naar het gele meeteiland bij IJmuiden, deze ronden  en daarna ruime wind naar Zandvoort en je melden bij het laatste strandpaviljoen. Hierna weer terug hoog aan de wind naar Bloemendaal. Met wat grapjes werden de zenuwen weggelachen want iedereen zag dat dit niet zo maar een wedstrijd zou worden. De Noord Wester wind stond al een tijd te blazen en dat met een stevige vloed maakt dat de zee elk foutje afstraft.

7 teams hadden zich ingeschreven;

·          Team Bas en Eduart (Hobie Tiger)

·          Team Peter en Charlotte (Hobie 16)

·          Team Kors, Chris en Laurens (Nacra 570)

·          Team Co en Paul (Inter 18)

·          Team Bob en Richard (Inter 18)

·          Team Hans plus bemanning (Inter 20)

·          Team Geurt en Roel (Inter 20)

Tijdens de breefing hebben we het er nog even over gehad. Als je het niet vertrouwd, ga dan niet, wordt je moe keer dan terug! Het bleek geen overbodige waarschuwing.  2 teams besloten niet te starten, Team Geurt en Roel en Team Paul en Co. Een verstandige beslissing, zo bleek later.

Om 14:00 lagen alle boten klaar voor de beach-start.

De beach-start ging voortvarend. Iedereen kwam zonder kleerscheuren door de branding. Het eerste obstakel was genomen. Team Peter en Charlotte maakte een flitsende start om 20 minuten later om te slaan vanwege een iets te late reactie van de stuurman. Zoals al gemeld, de zee straft met deze omstandigheden elk foutje je af. Omslaan kost kracht en energie en dit team moest zich daarom ook gedwongen terugtrekken. De omstandigheden waren voor hen te zwaar. De andere teams zetten door. Het ronden van het meeteiland is in deze omstandigheden altijd een pittige handeling. 3 teams kwam er ongeschonden door, maar helaas moest Team Hans plus bemanning gedwongen stoppen vanwege materiaalpech.

Het rak van het meeteiland naar Zandvoort was ruime wind en team Bas en Ed wisten dit ten volle te benutten door de spie te hijsen. Een cruciale beslissing bleek later. Met het wit opspattende water stoven ze naar Zandvoort en namen afstand van de overige teams. Via de verrekijker was het mooi te volgen voor de toeschouwers aan wal, want het ging hard, heel hard. Team Bob en Richard kwamen tot de conclusie dat ook zij de spie moesten gaan gebruiken om bij te blijven. Direct na het hijsen van de spie sloegen ze om. Na het rechttrekken van de catamaran hebben ze besloten om in deze omstandigheden de spie niet meer te gebruiken. Team Kors, Chris en Laurens ging gestaag door. Dat is hun kracht; steady she goes en de blik vooruit houden. Zonder spie maar ook met een hoge snelheid hielden zij koers naar Zandvoort.

In Zandvoort aangekomen was daar de welverdiende pauze. Een pauze die nodig was om weer even de accu bij te laden.

Maar nu nog de weg terug…. Diegene die de juiste koers zouden bepalen zouden de winnaar worden, dat stond vast. Team Bas en Ed wisten de scherpe koers en hoge snelheid van hun cat het beste in te schatten en bleven relatief dicht onder de kust. Team Bob en Richard namen het zekere voor het onzekere en staken hun cat wat hoger de zee in en Team Kors, Chris en Laurens, was nu met een nog hogere snelheid steady op weg. De toeschouwers aan wal konden genieten van een spectaculaire binnenkomst in de wit schuimende branding. De golven waren net als de snelheid van de cats hoog wat altijd voor bijzonder mooie plaatjes zorgt.

Aangekomen bij de club bleek pas echt hoe zwaar het was geweest. Dodelijk vermoeid plofte de mannen in stoelen neer en de warme thee en douche deed wonderen. Aan alles bleek dat dit een echte heroïsche zeilwedstrijd was. Dus vergeet Rondje Texel of Rondje Rem. Als je dit hebt meegemaakt weet je pas echt wat zwaar weer catamaranzeilen is en de mannen van Catclub Bloemendaal hebben laten zien dat ze dat kunnen. De “Cub” heeft zijn glans weer terug en dat kan alleen maar vanwege deze geweldige zeilers.

Na rijp beraad van de wedstrijdleiding (ivm de Texel rating etc) was de eindstand als volgt:

1                      Team Bas en Ed

2                      Team Bob en Richard

3                      Team Kors Chris en Laurens

4                      Team Peter en Charlotte DNF

5                      Team Stefan DNF

6                      Team Geurt DNS

7                      Team Paul en Co DNS

De wedstrijd der wedstrijden staat weer op de agenda. Dit is een evenement wat je als catamaranzeiler meegemaakt moet hebben.

Team Bas en Ed lieten zien dat vaak samen trainen zijn vruchten afwerpt en team Bob en Richard wisten als gelegenheidsduo de anderen te verassen en verbazen.

En team Kors liet zien dat je met een helderen tactiek ver kan komen.

Volgend jaar organiseren we het weer en ik heb vernomen dat er nu al interesse is van zeilers die er niet bij konden zijn.

Dit is wat onze club mooi maakt. Een bijzondere zeilwedstrijd en daarna met elkaar de ervaringen uitwisselen en lekker eten met de BBQ.

Beste zeilers, tot volgende jaar, want ondergetekende is nu nog gedrevener om deze Cub ook weer eens te winnen.

O ja, voordat ik het vergeet. De weervoorspelling zijn bijzonder goed dus geniet er nog even van de komende dagen en weken en de foto’s zijn straks te zien op de website.

Met een heerlijke zeilgroet,

Peter van Bergen

RSS feed for comments on this post.

Leave a Reply